Gabinet zdrowie

Na zdrowie

Szlachetne zdrowie, Nikt się nie dowie,
Jako smakujesz, Aż się zepsujesz.
Tam człowiek prawie Widzi na jawie I sam to powie,
Że nic nad zdrowie Ani lepszego, Ani droższego;
Bo dobre mienie, Perły, kamienie, Także wiek młody I dar urody,
Miejsca wysokie Władze szerokie Dobre są, ale – Gdy zdrowie w cale.
Gdzie niemasz siły, I świat niemiły. Klejnocie drogi, Mój dom ubogi, Oddany tobie, Ulubuj sobie!

Jan Kochanowski

Wikipedia o masażu

Masaż, jest to zabieg fizjoterapeutyczny polegający na sprężystym (nie plastycznym) odkształcaniu tkanek.

Masaż może mieć cele lecznicze, relaksacyjne lub przygotowywać mięśnie do wysiłku.

Spośród rodzajów masaży wyróżnia się m.in.:

  •  klasyczny (szwedzki),
  •  manualny drenaż limfatyczny,
  •  sportowy,
  •  izometryczny,
  •  segmentarny,
  •  synkardialny,
  •  łącznotkankowy,
  •  shantali,
  •  podwodny,
  •  wirowy,
  •  natryskowy,
  •  wibracyjny,
  •  podciśnieniowy,
  •  pneumatyczny,
  •  punktowy (akupresura),
  •  stawowy centryfugalny,
  •  sensoryczny,
  •  indonezyjski,
  •  tajski,
  •  erotyczny.
  •  auyrvedyjski
  •  lomi lomi nui
  •  tkanek głębokich


Historia masażu

Historia masażu wywodzi się ze Starożytności, kiedy to był on uzupełnieniem obrzędów religijnych, a z czasem części oddziaływań medycyny ludowej. Zapoczątkowany w Indiach i Chinach, stanowił naturalną metodę leczniczą. Już Hipokrates, a potem Celsus i Galena wskazywali na wykorzystanie masażu w poszczególnych jednostkach chorobowych. W Starożytnej Grecji masowano sportowców przed zawodami, aby natłuścić ich ciała oliwką. Ponieważ w Średniowieczu nastąpił zastój nauk medycznych, również i masaż przestał być powszechnie stosowany. W XVI wieku techniką masażu zajął się francuski lekarz Ambroże Paré. W wyniku badań nad fizjologią masażu oraz w oparciu o obserwację pozytywnych skutków masażu u chorych po operacjach, w swojej pracy naukowej ogłosił on masaż jako oficjalną metodę leczenia. Tym samym problemem zajmował się w XVII wieku lekarz Friedrich Hoffman (1600- 1672). Opierając się na własnych badaniach i obserwacjach opracował program stosowania masażu w licznych przypadkach chorobowych. W XIX wieku największy wkład w rozwój masażu leczniczego włożył szwedzki lekarz Per Henrik Ling (1776- 1839). Został on współautorem ?szwedzkiej gimnastyki?, w zakres której wchodzi masaż leczniczy. Zasady masażu ze wskazaniami i przeciwwskazaniami do jego wykonywania określił holenderski lekarz Johan Mezger (1839- 1909). Powołał on do życia prawdziwą szkołę masażu klasycznego i uważany jest za autora ?masażu naukowego?. Istotny wpływ na rozpowszechnianie masażu miała również polska myśl naukowa. Dzięki publikacjom naukowym lekarza Izydora Zabłudowskiego (1851- 1906) masaż był traktowany na równi z innymi działami wiedzy medycznej. Wraz z rozwojem fizjologii i neurofizjologii powstawały nowe metody masażu: segmentarny, limfatyczny, łącznotkankowy i okostnowy. W Polsce wielu wybitnych fachowców z zakresu rehabilitacji leczniczej zajmuje się propagowaniem masażu, jednak program studiów medycznych jest w dalszym ciągu bardzo ubogi w elementy rehabilitacji i masażu.

Powrót do spisu artykułów.